"Φλόγα"  © 13/7/12 Γ.Κ.

Τα χρυσά άνθη είναι φλόγα. Μια φλόγα που όταν σε κατακτήσει σε καίει για πάντα.Ο χρυσός κρίκος της ηδονής με την ένωση με το Θείον είναι η φλόγα του δικού μου κόσμου, ενός απέραντου λιβαδιού γεμάτο ψυχές βασανισμένες στο ξέσπασμα της απεραντοσύνης.Ο δικός σου ανθός, χρυσός και έξοχα σμιλεμένος  εξ' ολοκλήρου χειροποίητα, αναδεικνύει τα εσωτερικά σου χαρίσματα και όλες τις υπέρτατες αισθήσεις εξωγήινες -επιμένω- και καθόλα φλογερές εκρήξεις του σύμπαντος, επιστρέφοντας στην δημιουργία του κόσμου. Αγνωστα αρώματα πλημυρίζουν τα καμένα πεδία του γαλαξία μου, μετά από πολέμους με χιλιάδες νύφες που ζητούσαν τους εξαίσιους χυμούς μου, επιβεβαίωση της υπαρξής τους. Ημουν ο προσφέρων το νέκταρ των θεών και ο λυτρωτής των ψυχών της απέραντης λεωφόρου. Και είσαι η προσφέρουσα τη γνώση αιώνων άγνωστων και τετελεσμένων γεγονότων.
Ανοίγω τα σπλάχνα μου και κυριεύομαι από την καυτή σάρκα σου σε κλειστές  κοινωνίες, παλάτια του μίσους, φλογερές μελωδίες ρομαντικές και παραισθήσεις του μέλλοντος, προσδοκώ το τέλος και την ολοκλήρωση μας αυτού του διαχρονικού μαρτυρικού και γλυκά δωσμένου παραμυθιού.
Τα χρυσά σου χείλη μιά συνουσία των πλανητών αφιερωμένη στον δέκατο τρίτο παράλληλο ... στα υπέροχα κακά άνθη του Μπωντλαίρ, στο ανέφικτο, και στο αληθινό. Φλόγες προβάλουν στα μάτια μου, τα οστά μου συνθλίβονται από την πίεση του κορμιού σου την τέλεια, και ο ήχος της ολοκλήρωσης ξεπροβάλλει με φωτιές απ' τα κύτταρα. Αναγέννηση και η ρομφαία της γέννησης του παντός επιβάλλεται εξ' αρχής.
Τα χρυσά άνθη είναι φλόγα, ότι απέμεινε από την νύχτα εκείνη που μου έταξες τον ουρανό με τ΄άστρα. Μία μικρή αδύναμη φλόγα που τρεμοπαίζει στην έρημη πόλη της πίκρας, της θλίψης και του χαμού. Υπάρχουν σε τούτο τον μάταιο κόσμο άνθη χρυσά ?

© .Γ.Κ. 2012