"αφαιρεση" © γ.κ.10/8/12

... Εμείς οι κοινοί θνητοί να το ξέρετε κάνουμε συνέχεια λάθη στην ζωή μας.Κάτι σαν τα ώριμα φρούτα που όταν σαπίσουν στα δένδρα άκοπα, πέφτουν στην γη και πεθαίνουν . Κάτι σαν τα μικρά ψαράκια που τσιμπάνε το πιο απλό δόλωμα αχόρταγα όπως πάντα και ανασύρονται από τον ψαρά σπαρταρώντας λίγο πριν πεθάνουν στο βρώμικο καλάθι της συμφοράς. Εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι είμαστε όλο αισθήματα γεμάτοι  και πονάμε συχνά και συνήθως πρώτα για τους άλλους και κάποιες φορές ματώνουμε γι' αυτούς ... ο δικός μας ο πόνος είναι γλυκός μιας και τον έχουμε συνηθίσει και τον κουβαλάμε για πάντα και από πάντα... κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και γελάμε μόνοι μας γι αυτό που βλέπουμε απέναντι μας,   είμαστε πλέον είδος προς διερεύνηση και εξέταση επιστημόνων ... είμαστε και ωραία πειραματόζωα μας προτιμά η ελίτ της επιστήμης και μας εξετάζει σε βάθος... Εγώ παίζω ακόμα δίσκους σε πικάπ και ας κάνουν χρατς χρουτς οι περισσότεροι ... έτσι κάνουν και οι γύρω μου σε κάθε μου βήμα και σε κάθε πορεία στην σκέψη μου .... χρατς χρουτς κατασπαράζοντας με... αργά μεθοδικά...  Ερωτεύομαι συχνά και νομίζω πως έχω τον κόσμο στα πόδια μου...Το έχουμε ξαναπεί... αν δεν υπήρχαμε εμείς πως θα διέφεραν οι άλλοι και το αντίστροφο. Ο χρόνος και ο δρόμος τα αναλύει όλα , τα σαρώνει σαν ένα ψυχικό σκάνερ που σκανάρει τις στιγμές, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα!.. Ολα καταγράφονται, αναλύονται και εκτυπώνονται στις μεγάλες βιβλιοθήκες των σοφών και των τεράτων της αποχαύνωσης ... Ο πυρήνας είμαι εγώ ο απλός ανθρωπάκος και εσύ ο μέγας φιλόσοφος μύστης εκτελείς απλά τα αποτελέσματα της κοσμικής έρευνας των ψυχών πασπαλίζοντας τα κάποιες φορές με φιλοσοφικές περιπλανήσεις και τυραννικές απόλυτες αναλύσεις .... Τόσο πολύ, μα τόσο πολύ αντικρίζω σε κάθε μου λέξη το απέραντο χάσμα που κρύβει ο ένας για τον άλλον , την απέραντη αποξένωση, εγώ όμως δεν την διάλεξα ... την αλλόκοτη γλώσσα μου έμαθαν τάχα αυτή πως πρέπει να ομιλώ και τι ειρωνεία ... να εξηγώ το κάθε μου βήμα.... και να υποκλίνομαι!  Πολλές φορές λοιπόν τις νύχτες που όλοι οι άλλοι ζουν μέσα από τον ύπνο τους , εγώ κοιτάζω τα αστέρια και φυσικά τι άλλο -το μαντέψατε όλοι- κάνω όνειρα ... μα ναι !!! όνειρα !!! αυτά που όλοι εσείς εκεί έξω εκτός που τα έχετε ξεχάσει τα θεωρείτε εκτός εποχής και υπέρτατη αμαρτία. Και το χειρότερο για μένα ? κάνω και σχέδια ... άκου τώρα .... σχέδια ... λέω πχ. τον άλλον μήνα θα είμαι εκεί και θα κάνω αυτό με αυτόν ...τόσο απλό μα πως τολμάω ? Ε.. θα το αποκαλύψω !!! θα σας πω το μυστικό σε μιά λέξη . Αφαίρεση. Ναι,ναι αφαιρώ από την σύντομη ζωή μου αυτά τα στοιχεία που σαν στοιχειά δεν ονειρεύονται, που δεν κάνουν σχέδια και που δεν οραματίζονται ένα υπέροχο αύριο... που δεν αγαπάνε που δεν λένε ένα απλό γεια στο κάτω-κάτω... Κοντεύω να μείνω μόνος, η αλήθεια είναι αυτή και είναι γλυκιά ....

© "ΑΦΑΊΡΕΣΗ" 2 και 45 στις 10/8/12