ακαταλαβίστικο...


Τα δύσκολα χρόνια της υπομονής
είναι οι σκέψεις μιας διαστροφής
που στο τέλος  θα αποβληθεί ...
ο σκοπός και η ώρα ατέλειωτη
αγιάζει τα μέσα
και εξαφανίζεται ο παράδεισος...
Ο ήλιος ο άπειρος τρόπος 
σημάδι παρακμής ατελείωτο
ποτάμι επιστροφής αναλλοίωτο
και ο μακρινός σου ο κόσμος
ταξίδι στις γραμμές της ενόρασης.   
Η αποθέωση 
βαριά και αμετάκλητη
τα δάπεδα της πατρίδας μου 
εξαγνίζει και καθορίζει πεδία και άγονα τερατουργήματα.
Ολα είναι πίσω από τον χρόνο
και αργά και απίθανα
παίρνουν πορεία προς την ανάσταση.
Πως να τα βάλει κανείς 
με τον τοίχο που βρίσκει στα μάτια του ;
Πως να δακρύσει το χώμα στην σκέψη σου
και αυτό ακόμα σπαράσσεται...
και καταστρέφει τον  τον εαυτό του.
Τα δύσκολα λόγια της άρνησης 
έβγαλα απ' το σεντούκι μου
τα πρόβαλα σε χάρτη που δεν έχει αντίκρυσμα 
τα δίδαξα στον χαμένο μου χρόνο
και εκείνη παράταση δίνει στην πίκρα μου.
Θα έρθει η μαύρη απώλεια 
και η φυγή θα είναι τεράστια 
το δάκρυ δεν έχει που να κρυφτεί 
και το γέλιο σου ένα ατέλειωτο ρίγος...
ο άγνωστος θησαυρός σου
άντεξε τις μέρες που έφυγαν πάλι
ο επόμενος ερχομός σου 
είναι το ηλιοβασίλεμα μια στιγμής... 
οι κινήσεις μου τώρα ασύνδετες 
και οι σκέψεις μου ασυνάρτητες 
τα δικά σου τα μάτια 
στοίχειωσαν στα ερχόμενα όνειρα
και τα όνειρα έδωσαν τους καρπούς τους...
αυτό το καλοκαίρι 
αιώνια χάραξε την  ψυχή μου !...

© γ.κ. "ακαταλαβιστικο" 12/8/12